16 feb. 2026
16 feb. 2026
Al meer dan 20 jaar geeft Gaétan Bascourt les bij Portilog. In die tijd zag hij de sector veranderen, de vragen evolueren en de nood aan praktijkgerichte opleiding alleen maar toenemen. Wat bleef, is zijn brede blik op wegvervoer en zijn overtuiging dat leren pas zin heeft wanneer het raakt aan de realiteit van de werkvloer.
Wat betekent wegvervoer voor jou?
Voor mij is wegvervoer geen niche, het is gewoon de basis.
Alles moet verplaatst worden. Goederen vertrekken niet vanzelf en komen nergens aan zonder dat iemand dat organiseert. Dat brede plaatje probeer ik altijd mee te geven in mijn lessen. Niet alleen het stukje waar iemand zelf in werkt, maar het geheel errond.
Hoe ervaar je lesgeven bij Portilog?
Heel aangenaam, vooral door wie er in de klas zit.
Deelnemers komen recht uit de praktijk. Sommigen draaien al jaren mee, anderen zijn via zij-instroom in wegvervoer terechtgekomen. Die mix zorgt voor dynamiek en scherpe vragen. Het gesprek gaat bijna vanzelf richting toepassing: wat betekent dit voor mijn job, vandaag?
Ik probeer alles zo praktisch mogelijk te brengen.
Theorie om de theorie heeft geen zin. Mensen moeten buitenstappen met het gevoel: hier kan ik morgen iets mee doen. Dat is voor mij het belangrijkste.
In welke contexten geef je les?
Dat verschilt enorm. En net dat maakt het boeiend.
Ik geef opleidingen over heel Vlaanderen. Dat kan een chocoladeverwerker in Sint-Niklaas zijn, een expediteur in Genk of een inhouse opleiding in Zeebrugge rond ladingzekering. Je stapt telkens een andere realiteit binnen. Dat houdt je als docent alert.
Hoe breng je nieuwe trends en innovaties aan bod?
Ik volg trends zo goed mogelijk, maar ik filter sterk.
Niet alles wat nieuw is, is vandaag al relevant. Het heeft geen zin om mensen te overladen met theorie waar ze in hun dagelijkse praktijk niets mee zijn.
Ik vertrek altijd vanuit wat vandaag werkt.
Elektrisch rijden of waterstof zijn interessante evoluties, maar vaak ligt de oplossing dichterbij. Daarom haal ik bijvoorbeeld de cargofiets aan. Niet als gimmick, maar als concreet antwoord op de last-mile-problematiek in stedelijke distributie.
In steden zoals Antwerpen en Gent gebeuren farmaceutische leveringen vandaag al per cargofiets. Efficiënt, file-onafhankelijk en perfect planbaar.
Dat doet mensen even fronsen — “een fiets?” — en net daar begint het gesprek. Over haalbaarheid, over regelgeving, over wat logistiek vandaag echt vraagt.
Wat betekent levenslang leren voor jou?
Dat is geen abstract begrip. Het is gewoon nodig.
De cursist van vandaag is vaak iemand die al een tijd aan het werk is en voelt: ik moet mijn kennis opfrissen. In wegvervoer gaat het voor een groot stuk over rechten en plichten. En die evolueren, net zoals verkeersregels.
Soms werk je al jaren in één vakgebied en word je gevraagd om te evolueren. Dan denk je: oei, die bagage mis ik. Hoe pak ik dit aan?
Op dat moment komt opleiding in beeld. Niet als verplicht nummer, maar als ondersteuning.
Permanente vorming is voor iedereen belangrijk.
Bijblijven is geen extraatje. Het hoort bij het werk. Voor u, voor mij, …w e hebben het allemaal nodig om scherp te blijven en nieuwe kennis te blijven opdoen.
Waarom blijf je dit na al die jaren doen?
Door de lange adem.
Cursisten duiken soms jaren later opnieuw op. Op een receptie. In een bedrijf waar ik inhouse lesgeef. Of als collega die zegt: “Ik heb ooit een cursus van u gevolgd. Dat was tien jaar geleden.”
Dan weet je: het blijft hangen.
En dat is uiteindelijk waar je het voor doet.
Gaétan Bascourt
Docent wegvervoer – Portilog